Δημιουργίες Μαθητών

Η Άλωση της Πόλης μέσα από την εργασία του μαθητή της Ε τάξης Μόσχου Βασίλειου

1 DSC06384 DSC06385

Ζωγραφίζοντας τη μουσική….

Οι μαθητές της Ε τάξης δουλεύοντας την ενότητα “Η μουσική” στο μάθημα της Γλώσσας μετέτρεψαν γνωστά τραγούδια σε πίνακες ζωγραφικής. Συγχαρητήρια στους μαθητές και τη δασκάλα της τάξης….

DSC06034 DSC06035 DSC06036 DSC06037 DSC06038

Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Αν θέλεις, ζήτα τα βιβλία

απ, τη Μαρία και τη Στεφανία.

Βιβλία έχουμε πολλά, σε είδη διαφορετικά.

Αγαπάμε αυτή τη δουλειά

και βοηθάμε να διαλέξουν βιβλία τα παιδιά.

Στην Κέιση και τη Νίνα να απευθυνθείς

κι αυτές θα σου δανείσουν βιβλία για να μορφωθείς.

Έχουμε μυθιστορήματα, παραμύθια και βιβλία με Αγγλικά

βιβλία όλων των λογιών για όλους σας παιδιά!

Το παραπάνω ποίημα γράφτηκε από τη μαθήτρια της Στ τάξης Ανδρεόγλου Μαρία με την ευκαιρία της έναρξης της λειτουργίας της δανειστικής βιβλιοθήκης του σχολείου κατά το σχολικό έτος 2015-16.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ Β ΤΑΞΗΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ “ΠΑΡΑΜΥΘΟΪΣΤΟΡΙΕΣ”

 Άνοιξη

Άνοιξη ήρθε και πάλι παιδιά

κι ο ήλιος μας χαμογελά

ο ουρανός γέμισε πυλιά

κι οι κήποι λουλούδια ευωδιαστά!

Τα δέντρα άνθισαν δειλά-δειλά

και τα χελιδόνια ετοιμάζουν τη φωλιά,

η φύση όλη τραγουδά

η  ‘Ανοιξη μας έφερε χαρά.

Άνοιξη και κόκκινο αυγό

ποιος θα ‘χει το πιο γερό;

Με μια αγκαλιά και δυο φιλιά

η Άνοιξη μας έφερε χαρά.

Άνοιξη! κι η ελπίδα μας ξυπνά!

 

Ένα ποίημα με επίθετα

 

 

 

Ο γρήγορος λαγός και ο λύκος ο κακός

 

 

 

Σ? ένα δάσος μακρινό

 

σ? ένα δέντρο φουντωτό

 

ζούσε ο γρήγορος λαγός

 

που γινότανε κακός.

 

 

 

Και σε μια βουνοκορφή

 

χιονισμένη και ψηλή

 

ζούσε ο λύκος ο κακός

 

μαύρος, άγριος, τριχωτός

 

 

 

Και ο λύκος που πεινάει

 

το λαγό θέλει να φάει.

 

Μα ο γρήγορος λαγός

 

τρέχει και γίνεται καπνός.

 

 

 

Κλαίει ο λύκος δυνατά

 

μαύρη πείνα στην κοιλιά

 

και ο λαγός  χαμογελά

 

δε με πιάνεις φουκαρά.

 

 

 

 

 

Άτυχε, λύκε, φουκαρά

 

με την άδεια την κοιλιά

 

δες τα μεγάλα του αυτιά

 

σκέψου και λίγο πονηρά!

 

 

 

Και ο λύκος μοναχός

 

κλαίει, κλαίει συνεχώς.

 

δε θέλω να ?μαι πονηρός

 

μα γρήγορος όπως ο λαγός!

 

 

 

 

 

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΧΑΡΟΥΠΑ

 

 

 

Τα σπιτάκια μας είναι ζαχαρωτά

 

και τα τρώμε με χαρά.

 

Έχουμε δέντρα ψηλά

 

που μας κάνουνε δροσιά.

 

Είμαστε της Χωχαρούπας τα παιδιά

 

και σας φέρνουμε φιλιά.

 

Έχουμε λουλούδια χρωματιστά

 

που μας κρατάνε συντροφιά.

 

Ομάδα:Θάλασσα

 

 

 

Η Χωχαρούπα έχει παιδιά

 

έχει δέντρα και γλυκά

 

είναι χώρα ειρηνική

 

κι όλοι θέλουν να ζήσουν εκεί.

 

Τα παιδιά γελούν πολύ

 

κι έχουν όμορφη ζωή.

 

Ομάδα: Ουρανός

 

 

 

Η Χωχαρούπα έχει παιδιά

 

και είν αι μεγάλη χαρά.

 

Έχει σπίτια με γλυκά

 

κι είναι όλο νοστιμιά.

 

Ομάδα: Φιλία

 

 

 

Χωχαρούπα μου γλυκιά

 

που έχεις πολλά ζαχαρωτά

 

και τα όμορφα παιδιά

 

και τα δέντρα τα ψηλά.

 

Είμαστε καλά παιδιά

 

και σας στέλνουμε φιλιά.

 

Την αγάπη ας νιώσουμε στην καρδιά

 

ειρήνη και ισότητα σε όλα τα παιδιά.

 

Ομάδα: Φεγγάρι

 

 

 

Χωχαρούπα ονειρεμένη

 

στο μυαλό μας μέσα μένει

 

τα πολλά ζαχαρωτά

 

που τα τρώνε τα παιδιά.

 

Χωχαρούπα ειρηνική

 

και καθόλου πολεμική

 

θέλω πολύ να έρθω εκεί

 

για να χαρεί και η ψυχή.

 

Ομάδα: Ηλιος

 

 

 

Είναι η χώρα των παιδιών

 

των γλυκών ζαχαρωτών.

 

Με τα δέντρα τα ψηλά

 

και τα χαρούμενα παιδιά.

 

Με τα τραγούδια τα πολλά

 

και την ατέλειωτη χαρά.

 

Ομάδα: Αγάπη

 

 

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Φθινοπωράκι μας καλό

που μας ανοίγεις το σχολειό!

και μας φέρνεις τη βροχή

που τη ζητούν οι γεωργοί.

 

Φθινοπωράκι μας καλό

που κιτρινίζεις τα φύλλα σωρό,

μας φέρνεις του τρύγου τη χαρά

και γκρίζα σύννεφα πολλά.

 

Κάθε χρόνο σε περιμένω πολύ

γιατί με χαρά γεμίζει η ψυχή

όταν βλέπω και τα? άλλα παιδιά

όλα στου σχολειού την αγκαλιά.

 

Φθινοπωράκι τι χαρά!

 

 

ΑΝΤΙΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ

 

Στο καλό χελιδονάκια

εμείς σας στέλνουμε σποράκια

να τα τρώτε με χαρά

όταν θα ?στε μακριά.

 

Ο  Χειμώνας θα περάσει

και η Άνοιξη θα φτάσει

με έναν ήλιο λαμπερό θα φανείτε στον ουρανό.

 

Θα μας λείψετε πολύ

μες στο κρύο το βαρύ

μα η Άνοιξη θα ρθει

και θ? ανταμώσουμε μαζί.

 

Ταξιδιάρικα πουλιά

σας έχω μέσα στην καρδιά.

εκεί που θα πάτε μακριά

η σκέψη μου σας είναι συντροφιά.

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Χειμώνας κρύο παγωνιά

ποιος  θα ζεστάνει τη χαρά;

Η  ασπρομάλλα η γιαγιά

στο τζάκι πλαι στη γωνιά.

 

Τρέχουν τριγύρω τα παιδιά

με γάντια και ζεστά σκουφιά,

 όλα ντυμένα στα λευκά

κι ο χιονάνθρωπος χαμογελά.

 

Πέφτει το χιόνι αρκετό

και το σπουργίτι μοναχό.

Έλα εδώ φτωχό πουλί

να σου ζεστάνω  τη ψυχή.

 

Χειμώνας, κρύο, παγωνιά

μα στην καρδιά μας ΖΕΣΤΑΣΙΑ!

 

 

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ

 

Η κυρά -Κακή και οι δώδεκα μήνες

 

Μια φορά κι έναν καιρό η κυρά- Κακή ζήλεψε τα φλουριά της κυρά-Καλής που της είχαν χαρίσει οι δώδεκα μήνες. Έτσι πήγε στο βουνό για να τους συναντήσει.

Οι δώδεκα μήνες τη ρώτησαν ποιον μήνα αγαπά περισσότερο κι εκείνη που δεν έλεγε ποτέ καμιά καλή κουβέντα απάντησε:

-Κανένα δεν αγαπώ. Κάθε μήνα έχει κι από ένα κακό.

Ο Γενάρης ο πρώτος και χειρότερος! Με παγώνει με τα κρύα και τα χιόνια του. Όταν βλέπω χιόνι όλα είναι μαύρα για μένα.

Ο Φλεβάρης εκείνος ο κουτσός με τρελαίνει με την αστάθειά του. Πότε φλεβίζει και μυρίζει καλοκαίρι, πότε θυμώνει και μας χώνει μες το χιόνι.

Ο Μάρτης ο γδάρτης, πότε κλαίει, πότε γελάει και δε ξέρω πώς να ντυθώ.

Ο Απρίλης πια μ? εκείνα τα κόκκινα αυγά και τα τσουρέκια που όταν τα ψήνουν οι γειτόνισσες κλείνω τη μύτη μου για να μην τα μυρίζω.

Ο Μάης βγάζει λουλούδια ευωδιαστά και με προκαλούν αλλεργία. Φτερνίζομαι συνέχεια και ούτε που θέλω να τα βλέπω.

Ο Ιούνης εκείνος ο παλιομήνας κλείνει τα σχολεία και τα παλιόπαιδα με κουράζουν με τις φωνές τους στη γειτονιά. Τα κυνηγώ με την μαγκούρα μου αλλά δεν μπορώ να τα πιάσω.

Ο Ιούλης με ζεματίζει με τις ζέστες του και είναι ανυπόφορος. Άσε που όλοι ξεγυμνώνονται για να πάνε τάχα στη θάλασσα να δροσιστούν.

Ο Αύγουστος έχει απαίσια φρούτα που δεν τρώγονται με τίποτα! Άκου να ?ταν δυο φορές το χρόνο! Να μην ήτανε καμιά!

Ο Σεπτέμβρης ο Σταυρίτης, που έπρεπε να τον λένε Κιτρινιάρη, μου γεμίζει με κίτρινα φύλλα την αυλή κι όλο  σκουπίζω σκουπίζω ?.

Ο Οκτώβρης με το ΟΧΙ του λέει πάντως ναι στις βροχές. Βροχή, μελαγχολία και τίποτε άλλο.

Ο Νοέμβρης αντρειώνει το κρύο του, μικραίνει τόσο η μέρα του και δεν μπορείς να πας πουθενά.

Κι ο Δεκέμβρης ο τελευταίος με νευριάζει με τα Χριστούγεννα, τις ευχές και την αγάπη.

Οι δώδεκα μήνες δυσαρεστήθηκαν με τα άσχημα λόγια της κυρά-Κακής και της έδωσαν ένα τσουβάλι γεμάτο έντομα. Η κυρά-Κακή νομίζοντας ότι είναι φλουριά, το πήρε γεμάτη χαρά. Όταν όμως πήγε στο σπίτι της και το άνοιξε τα έντομα την τσίμπησαν τόσο πολύ που γέμισε φουσκάλες. Τις περισσότερες όμως φουσκάλες τις έβγαλε στη γλώσσα της που μόνο άσχημες κουβέντες ήξερε να λέει. Έτσι η κυρά- Κακή τιμωρήθηκε για τα άσχημα λόγια που είπε.

 

Το διαμάντι που έλαμπε σαν ήλιος

 

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σ, ένα μακρινό νησί μια βασίλισσα που φορούσε ένα δαχτυλίδι που έλαμπε σαν ήλιος. Το διαμαντένιο δαχτυλίδι ήταν φημισμένο σε όλον τον κόσμο για τη λάμψη του.

Αυτή τη βασίλισσα την προστάτευε ένας νάνος  που έπαιζε μαγικό βιολί και είχε για φίλο του έναν πανέξυπνο παπαγάλο. Όμως ένας πειρατής ήθελε να κλέψει το διαμαντένιο δαχτυλίδι της βασίλισσας. Ένα βράδυ λοιπόν κρυφά έβαλε τη βασίλισσα σε ένα βαρέλι και την πήγε στο πειρατικό του καράβι. Ο παπαγάλος όμως είπε στο νάνο ότι ο πειρατής πήρε τη βασίλισσα. Τότε  ο νάνος πήρε το βιολί του που ήταν μαγικό και ξεκίνησε με τη βασιλική άμαξα για την ακτή όπου ήταν το πειρατικό καράβι. Ανέβηκε πάνω κρυφά και άρχισε να παίζει με το βιολί του. Η μαγική μελωδία όμως τους κοίμησε όλους κι έτσι ο νάνος πήρε πίσω τη βασίλισσα.

Μετά ο έξυπνος νάνος έσπασε την πυξίδα του καραβιού και αυτό χωρίς προσανατολισμό τσακίστηκε πάνω στα βράχια. Έτσι ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *